Vulto in Schalkwijk stond er nog tot 2024, het bedrijf met een oude historie is gesloopt. Waarschijnlijk werd al rond 1730 op deze locatie een korenmolen gebouwd. Geleidelijk aan ontstond een volwaardig dierenvoederbedrijf, tot 2022 nog volop in bedrijf.
In Utrecht is in 2020 een soepfabriek gesloopt. De met de Veilinghaven verbonden fabriek mocht niet herbestemd worden. De fabriek was modern in het maken van droge soepen. Vroeger kwamen de diepvriesmaaltijden van Iglo uit deze fabriek. De historie gaat nog verder terug.
De industriële wasserij kende in de tweede helft van de 19de eeuw een sterke groei, ook in Utrecht. Dat paste helemaal in het tijdsbeeld van industrialisatie, toenemende hygiëne en groeiende welvaart. Dankzij de trein kon Defensie in Woerden de was centraal gaan doen, terwijl horeca en rijkere families de was lokaal uitbesteedden. Maar wat is daar nu nog van over?
Bruggen, poldergemalen, de suikerindustrie, gasfabrieken, verwarmingsinstallaties: Utrecht en machinefabrieken gingen vanaf het begin van de industrialisatie hand in hand met elkaar. Des te opmerkelijker dat er nu geen schoorsteen meer overeind staat. Stichting USINE spant zich in om oude tijden te doen herleven en plaatst de oude schoorsteen van Werkspoor terug.
Aan rivier de Eem bij Eembrugge stond Ocriet. Sinds 2008 verlaten en aan het verloederen. In 2014 is de fabriek gesloopt. Een monument uit de wederopbouw ging verloren. Niet alleen om de gebouwen, eerder voor haar producten: aanrechtbladen en lavetten.
De in 1948 gebouwde visrokerij van Jan Muijs was een krachtig symbool van de historie van deze vissersplaats. USINE heeft zich ingespannen om dit gebouw een nieuwe bestemming met behoud te geven. Het pand met de bedrijfswoning is in 2010 gesloopt.
In het hart van Achterveld langs de Hessenweg stonden de gebouwen van de Coöperatieve Landbouwvereniging Achterveld: een historisch waardevol complex van een graanmaalderij met silogebouw, weegbrug en weegbrughuisje. Alleen de laatste is in 2013 niet gesloopt.