De oude gevels van het ‘chateau de industrie’ staan stevig verankerd met een tijdelijke constructie. In de stad Utrecht is aan het Merwedekanaal de restauratie van sojafabriek Cereol begonnen. Het zijn dikke muren waarvan aan de achterzijde de vloeren en daken zijn gesloopt. Er komen multifunctionele accommodaties.

Cereol Utrecht - chateau de industrie

Achterzijde van het complex – bouwterrein nieuwe appartementen

In 1908 is de Stichtsche Oliën- en Lijnkoekenfabriek op deze plek begonnen, sinds 1973 bekend als Cereol. Het fabrieksterrein is in 2002 eigendom geworden van de gemeente. Zij heeft Cereol een bedrag van 37 miljoen gulden betaald met als voorwaarde om de bedrijfsactiviteiten op de locatie eerder te beëindigen. Daarmee was het afgelopen met de soja-stank in de buurt. De oude fabriek zou gehandhaafd worden en gerestaureerd tot bibliotheek en activiteitencentrum. Nog voordat Cereol stil werd gelegd, werden de fabrieksgebouwen uit 1908 Rijksmonument. Het gebouw uit 1908 heeft met haar kantelen de aanblik van een ‘chateau de industrie’. Het silogebouw is een gemeentelijk monument. De panden stonden leeg van 2002 tot 2008. Het was schrikken in juni 2008. De prachtige Cereolfabriek, ofwel de oude Stichtsche Olie- en Lijnkoeken fabriek, brandde geheel uit. De plannen voor de herontwikkeling van de fabriek moesten aangepast worden.

Na de herbouw is er ruimte voor 5 schoollokalen, een gymzaal, horeca, een bibliotheek, BSO, wijkcentrum Het Wilde Westen, een ontmoetingscentrum voor de buurt en kantoorruimte. Woonhuizen en een kantoor bij de fabriek worden later herbestemd. Het uitgestrekte terrein (inclusief een gesloopte blik- en bandenfabriek) wordt ingevuld met herenhuizen en appartementen. De appartementenblokken krijgen een vorm die aansluit op het industrieel verleden van deze plek. De daken krijgen bijvoorbeeld een kenmerkende zaagtandvorm en een appartementenblok wordt rond als een opslagvat. BOEI is betrokken als gespecialiseerd ontwikkelaar voor het industrieel erfgoed.

 

Tagged on: